Wady rozwojowe piersi

Korekta wady rozwojowej piersi

Przy wadach rozwojowych piersi wchodzą w rachubę wszystkie operacje piersi: implanty, implanty + plastyka, plastyka i plastyka z redukcją, przeszczep tłuszczu w piersi i kombinacje powyższych u jednej pacjentki (w jednej piersi jedna operacja, a w drugiej druga operacja, czyli korekta wady i symetryzacja). Wszystko zależy od stanu anatomicznego piersi.

Rodzaj znieczulenia

ogólne (narkoza)

Czas trwania operacji

od 1,5 h do kilku h (w zależności od rodzaju zabiegu)

Pobyt w klinice

zwykle 1 doba

Okres rekonwalescencji

• 1 tydzień zwolnienie z pracy, odpoczynek, spanie na plecach, zakaz wykonywania jakichkolwiek wysiłków fizycznych (sprzątanie, gotowanie itp.)
• Powrót do pracy umysłowej i do prowadzenia samochodu po 1-2 tygodniach.
• Powrót do lekkiej pracy fizycznej i do uprawiania lekkiego sportu (basen, rower) po około 1 miesiącu.
• Powrót do bardzo dużych wysiłków fizycznych (jazda konna, podskoki, biegi) po 3 miesiącach.

Pewnego rodzaju duże wysiłki fizyczne obciążające mięsień piersiowy i związane z ryzykiem urazu nie są w ogóle wskazane po operacji korekty piersi implantami!

Badania kontrolne

• Następnego dnia po zabiegu kontrola stanu miejscowego (usunięcie drenów, jeżeli były założone);
• po 1 tygodniu (konieczne) – kontrola stanu miejscowego, zdjęcie częściowe szwów.
• po 2 tygodniach – w przypadku dodatkowej operacji plastyki piersi (konieczne), zdjęcie reszty szwów.
• po 1 roku (konieczne) – ostateczna kontrola wyniku operacji – z wynikiem badania usg.
• W każdej chwili, gdy jest taka potrzeba.

Leki po zabiegu

Ogólnie dostępne leki przeciwbólowe.

Noszenie specjalnej bielizny

biustonosz sportowy podtrzymujący przez 3 miesiące, a potem zawsze do uprawiania sportu.

Nieuniknione następstwa operacji występują zawsze

ból, obrzęk, zasinienie, blizna, zaburzenia czucia w okolicy blizny, implanty zawsze są wyczuwalne, u bardzo szczupłych kobiet w pewnych pozycjach ciała są widoczne.

Powikłania (mogą się zdarzyć):

A. Wczesne (stosunkowo rzadkie): krwiak (nagromadzenie się krwi w ranie wymagające chirurgicznej ewakuacji krwi), gromadzenie się płynu w loży implantu, infekcja (wymaga usunięcia implantów i podania antybiotyku), blizna przerostowa, asymetria piersi zawsze występuje przed zabiegiem (po zabiegu może się zmniejszyć, ale może się też nasilić), martwica kompleksu brodawka/ otoczka.
B. Późne po plastyce piersi i plastyce z redukcją wyjątkowo rzadkie, ale stosunkowo częste po zastosowaniu implantów (minimum 30 % w ciągu 10 lat): pęknięcie implantów (wymaga kolejnej operacji wyjęcia lub wyjęcia i założenia nowych implantów), obkurczanie się torebki wokół implantów (pierś jest twardsza niż implant, może zmienić kształt, może dawać dolegliwości), pojawienie się płynu wokół implantu po dłuższym czasie od operacji (może wymagać kolejnego zabiegu), uwidocznienie się implantów, chłoniak (rodzaj nowotworu) piersi związany z implantami -ryzyko 1 na 5 tyś operacji – tylko przy implantach teksturowanych (szorstkich), niezadowolenie z kształtu piersi lub wielkości założonych implantów; niespecyficzne dolegliwości bólowe piersi.

„Korekta piersi zniekształconych w wyniku wady rozwojowej”

To nic dziwnego, że operacje plastyczne piersi stanowią główny nurt pracy dla specjalistów chirurgii plastycznej. Pierś kobieca jest elementem seksualności, stanowi sygnał płodności, zdrowia i młodości.  Na podstawie najnowszych badań wiadomo że piersi nigdy nie są idealnie symetryczne. U większości kobiet asymetria ta jest tak niewielka, że na pierwszy rzut oka niewidoczna. Dopiero przy dokładnym zbadaniu piersi i z zastosowaniem trójwymiarowych metod obrazowania można stwierdzić jedną z cech asymetrii. Asymetria może dotyczyć wielkości wyniosłości piersiowych, ilości i napięcia skóry, poziomu na jakim znajduje się kompleks brodawka otoczka, wielkości kompleksu brodawka otoczka, poziomu na jakim położona jest bruzda podpiersiowa. Okazuje się, że nawet kostna ściana klatki piersiowej może być asymetryczna po stronie prawej i lewej. Każda z cech określających asymetrię piersi wymaga innego podejścia chirurgicznego. Najważniejsze, żeby lekarz dokładnie zbadał piersi i ocenił w centymetrach wszystkie cechy świadczące o asymetrii. W większości przypadków różnice są tak minimalne, że nie warto ich korygować, ale warto zawsze na nie zwrócić uwagę.

Część kobiet ma wady rozwojowe piersi, które są powodem znacznego zniekształcenia. Piersi znacznie odbiegają wtedy od ogólnie przyjętych norm estetycznych. Kobiety z wadą rozwojową piersi często są pacjentkami gabinetów chirurgii plastycznej. Korekta piersi zniekształconych w wyniku wady rozwojowej stanowi wyzwanie dla specjalisty chirurgii plastycznej, gdyż każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia. Rutynowo wykonywane operacje to za mało żeby skorygować piersi zniekształcone w wyniku wady rozwojowej. W tych przypadkach konieczne jest wykonywanie kilku rodzajów operacji równoczasowo. Często inny zabieg wykonuje się na piersi prawej, a inny na lewej.

Najczęściej spotykanymi wadami rozwojowymi piersi kobiecych są: 1. Zespół Polanda i 2. Pierś bulwiasta.

W roku 1841 londyński student medycyny, Alfred Poland w czasie wykonywanej sekcji zwłok u młodej kobiety stwierdził niezwykłe znaleziska dotyczące jednej strony klatki piersiowej i całej kończyny górnej. Cała lewa strona klatki piersiowej była niedorozwinięta. Mięśnie klatki piersiowej były niedorozwinięte lub nieobecne, lewa kończyna górna była krótsza, a palce rąk zrośnięte. Wada może występować w różnym stopniu nasilenia. Warunkiem rozpoznania zespołu Polanda jest obecnie tylko brak części dolnej mięśnia piersiowego większego (na mięśniu tym spoczywa pierś). Wada dotyczy częściej mężczyzn niż kobiet, ale kobiety częściej zgłaszają się z tym problemem do chirurga plastyka, gdyż wada ta prowadzi do znacznej asymetrii piersi. Po stronie wady pierś jest niedorozwinięta. Mężczyźni dotknięci zespołem Polanda mają asymetrię klatki piersiowej. Można tą asymetrię korygować specjalnie stworzonymi do tego celu implantami, które imitują mięsień piersiowy większy. U kobiet najczęściej dokonuje się rekonstrukcji wyniosłości piersiowej z zastosowaniem silikonowego implantu piersi (patrz: implanty piersi). W celu uzyskania optymalnej symetrii często wymagany jest dodatkowy zabieg na piersi zdrowej. W przypadku bardziej nasilonych zniekształceń dotyczących wszystkich mięśni i kostnej ściany klatki piersiowej wymagane jest dostarczenie tkanek w miejsce ubytku z odległych okolic ciała. Najczęściej do tego celu stosuje się uszypułowany płat z mięśnia najszerszego grzbietu. Tego typu operacje z przenoszeniem tkanek z odległych okolic ciała powinny być już wykonywane w uniwersyteckich klinikach chirurgii plastycznej.

Zniekształcenie piersi nazywane „piersią bulwiastą” po raz pierwszy zostało opisane w roku 1976, a nadana temu zniekształceniu nazwa wynika z kształtu opisanych piersi, które przypominały korzeń bulwy. Przyczyna powstawania tej wady nie jest znana, wiadomo natomiast, że rozwój gruczołu piersiowego w okresie dojrzewania jest ograniczony w kierunkach bocznych. Swobodny rozwój piersi w kierunku do przodu powoduje powstanie charakterystycznego zniekształcenia, w którym pierś ma wąską podstawę i duży rozciągnięty kompleks brodawka otoczka. Piersi bulwiaste mogą mieć różną wielkość. W jednej trzeciej przypadków dochodzi do przerostu piersi, w jednej trzeciej piersi mają prawidłową objętość i w jednej trzeciej są niedorozwinięte. W 100% są mniej lub bardziej asymetryczne. Można wyróżnić różne stopnie wady. W najmniej nasilonym I stopniu niedorozwinięty jest tylko dolny przyśrodkowy kwadrant piersi. W II stopniu niedorozwinięte są oba dolne kwadranty, a w III stopniu niedorozwinięte są wszystkie cztery kwadranty piersi. W zależności od wielkości piersi i stopnia nasilenia wady dokonuje się wyboru rodzaju operacji. W niektórych przypadkach konieczna jest plastyka piersi ze zmniejszeniem, w innych tylko plastyka piersi (patrz: plastyka piersi), a najczęściej wykonuje się równoczasową plastykę piersi z założeniem implantów silikonowych (patrz: implanty piersi). Dodatkowo zawsze konieczne jest modelowanie gruczołu piersiowego oraz ponacinanie włóknistego pierścienia, który ograniczał wcześniej rozwój piersi. W niektórych przypadkach wady rozwojowe i asymetrie piersi można korygować przeszczepem tłuszczu (patrz: przeszczep tłuszczu w piersi).

W powszechnej świadomości społecznej operacje plastyczne piersi kojarzone są tylko z powiększaniem piersi implantami silikonowymi w celu uzyskania większych wyniosłości piersiowych. Rzeczywistość znacznie odbiega od takiego obrazu. Kobiety zgłaszające się do chirurga plastyka często oczekują proporcjonalnego, delikatnego powiększenia piersi, które utraciły swój wygląd po porodzie i karmieniu piersią. Wiele z tych kobiet ma znaczną asymetrię piersi, która wymaga założenia dwóch różnych implantów do piersi prawej i lewej. Często wymagane są inne dodatkowe zabiegi korygujące asymetrię, wśród nich plastyka piersi, a nawet plastyka piersi z redukcją. Znaczącą grupę stanowią też kobiety z wadami rozwojowymi piersi takimi jak zespół Polanda, czy piersi bulwiaste, gdzie plan postępowania w każdym przypadku jest indywidualny i niepowtarzalny. Każda kobieta ma mniejszą lub większą asymetrię piersi. Operacja plastyczna nigdy nie jest w stanie doprowadzić do idealnej symetrii. Biorąc pod uwagę powyższe fakty warto udać się na konsultację w sprawie korekty piersi do specjalisty chirurgii plastycznej, który posiada odpowiednią wiedzę i doświadczenie w operacjach plastycznych piersi.